Les 14: Zijn kinderen eigenlijk surrogaat-dieren?

Leiden, Maandag 28 Maart 2016

Lieve Liefdescursisten,

Onder u zijn menschen die als vanzelfsprekend verliefd werden, trouwden en daarna een huis vol kinderen kregen. Zoiets kan leuk zijn. Tenzij u op een ochtend veel te vroeg ontwaakt uit een vreemde rusteloze slaap, en dan denkt u: liever had ik alleen gewoond, dat wil zeggen met ten minste tien huisdieren. Hoe moet dat nou met die kinderen?

Het inzicht komt met de jaren, zegt men. Daar ben ik het radicaal mee oneens. Inzicht kan in een nano-seconde ontstaan. Opeens weet u: zo zit het, en niet anders. Inzicht heeft twee kenmerken. Ten eerste, het is onomkeerbaar. Terug naar de zalige onwetendheid is onmogelijk. Wie weet, kan niet meer onwetend worden. Ten tweede, inzicht heeft consequenties. U moet er iets mee doen, al was het alleen maar om kwellingen van uw geweten te voorkomen.

Wanneer u beseft dat u liever huisdieren had gehad, dan kinderen, is dat een ingrijpend besef. De kinderen wegdoen gaat niet. Jeugdzorg is overbalast en de tehuizen zijn wegbezuinigd.
Dus ze blijven.
Dat betekent: geen huisdieren.
Nee, nu niet wegzakken in een bodemloze depressie, dat kan altijd nog. Ik heb u troost te bieden in de vorm van nieuwe inzichten.

Ooit was er een vrouw die getrouwd was met een man. Samen waren zij zeer gelukkig, het was een ideaal stel volgens de buitenwereld. Er waren ook kinderen. Twee, dacht ik. Zes kan ook. Enfin.
Toen gingen ze scheiden.
Enkele jaren later woonde de vrouw samen met talloze dieren, van groot tot klein, inclusief een nieuwe man en de kinderen vonden het ook fijn. De vrouw was gelukkiger dan ooit en dat is ze nog steeds. Zij heet Belinda Meuldijk. Een talentvolle, sensitieve en intelligente vrouw, met een groot hart ook nog.
Ik vertel dit opdat u weet: alles kan beter worden.
Intussen heeft u nog dat huis vol kinderen. Eerste inzicht: ze blijven niet voor altijd. Ooit gaan ze de deur door, naar een eigen woning. Eventueel kunt u ze daarbij helpen. Vogels duwen de jonkies ook op tijd het nest uit, toch? Dat bedoel ik. Een huis zonder kinderen is klaar voor huisdieren. Wel eerst goed schoonmaken. Dieren zijn zo gevoelig voor geursporen.

Tot die tijd moet u het uitzitten. Zo liefdevol mogelijk. Dat doet u door de kinderen als surrogaat-dieren te beschouwen. Alleen in gedachten, hoor. Dus niet daarover met ze praten ("Jij lijkt toch zoveel op een baviaan, wat lief vind ik dat") of de voeding aanpassen. Dit nieuwe inzicht dient alleen uw emotionele gezondheid.
U neemt voor elk kind een dier in gedachten waar het nogal op lijkt. Niet zozeer uiterlijk, al mag dat ook, maar vooral in gedrag en karakter. Probeer zoveel mogelijk van het dier te weten te komen. Eetgewoonten. Slaap. Territoriumgedrag. Zo leert u nog eens iets nieuws en u weet uiteindelijk of u de goede keuze heeft gemaakt.
Met uw keuze boort u zomaar een groot reservoir aan liefdevolle energie aan. Hopla, daar stroomt het al uw hart binnen, want denkend aan Jan-Henk voelt u de connectie met de tapir. Of de witte neushoorn. Of de dodo, al is die een wat minder gelukkige keuze.

Kijk, en zo wordt het leven voor iedereen gemakkelijker en fijner. Dit geldt dan voor de Cursisten die zichzelf hebben voorzien van het pakket gezin. Niet iedereen is al zover, dat weet ik. Daarom bespreek ik volgende week de grote relatietest voor de Liefdescursisten die graag willen weten wat ze aan een ander hebben: samen naar de kinderboerderij, wat kunt u daarvan opsteken? Dat hoort u aanstaande maandag van

Uw Liefdesdocente,

Vilan van de Loo

de vorige lessen van dit cursusjaar

M

Hoe was het ook alweer? Inderdaad. Wie wat bewaart, die heeft wat. Er zijn voorgaande cursusjaren van de Leidse Liefdescursus. Verkeert u in staat van wanhoop, weet u helemaal niet meer of u aantrekkelijk bent en of er ooit iemand van u zal gaan houden, begin dan bij de Opfriscursus. Staat he-le-maal onderaan. U kunt mij ook mailen in geval van romantische nood. Mijn damesschouder is breed genoeg om tegen te leunen. Archief: de vorige jaargangen.

Vorige week niet aan toegekomen? Geen tijd gehad door een afspraak met de dierenarts? Lees de vorige lessen van deze jaargang eens door. Iedere week staat hier een lijstje van de vorige lessen:

herscholing

V

IIn 2014 doceerde ik een les met een indringende titel: "Te lang single, kan dat?" Ja, geef daar maar eens naar waarheid antwoord op. Soms klinkt het als een verwijt van uw omgeving: ofwel u bent te kieskeurig ofwel u bent te lang single, hoe dan ook, u moet de liefde afschrijven. Niet doen, hoor. Er is altijd hoop. In deze les gaf ik u die. Het begon als volgt:

U kijkt in de spiegel en probeert te bedenken wat er leuk is aan u. Uw lach? Neen. Uw diepzinnige oogopslag? Vast niet. Uw kleren?
Onmogelijk. Alles wat u bedenkt, komt u kunstmatig voor en daarom weet u ook, dat u het evenmin moet hebben van innerlijke schoonheid. Dan was u wel wat liever en posi-tie-hiever.
Met andere woorden, als u niet weet wat er leuk aan u is, hoe weet u dan of iemand u leuk vindt?
U ziet wel, dat het meteen nodeloos ingewikkeld wordt. Daarmee sluit ik aan op uw belevingswereld, waarin schaduwen ontstaan zonder licht.
Vraiment, hoe waar is dat. En zo mooi gezegd ook! Enfin.
Om u te sparen, zal ik verder gaan met de vraag die u mij zo vaak stelt: Hoe weet ik of X mij leuk vindt?

Wanneer u in alle oprechtheid kunt zeggen dat u een zogeheten happy single bent, dan feliciteer ik u. En dan vraag ik meteen beleefd, of u van plan bent deze gelukkige staat de rest van uw leven aan te houden. O, dat toch weer niet? Vraiment.
Dat is best merkwaardig. U bent gelukkig en toch verlangt u naar verandering. Sterker nog, u vraagt zichzelf soms ongerust af of u te lang alleen bent geweest. Hoe zit dat?
Te lang alleen is een curieuze uitdrukking. Het laat iets zien over uw idee van een relatie. Eigenlijk zegt u daarmee: ik ben zo lang alleen dat ik er helemaal aan gewend ben om te doen en laten wat ik wil en ik verdom het om me ooit nog naar een ander te schikken want daar is het leven te kort voor.
Dat is niet de meest romantische visie op de liefde die ik me kan voorstellen. Misschien wilt u niet samenwonen. Maar waarom zou u dan doen? Mogelijk heeft u geen zin in gehoorzaamheid. Heus, 't is niet verplicht. Het idee is dat een liefde uw leven rijker en fijner maakt. Voelt u weerstand, dan bent u nog niet lang genoeg single.

En wat was het antwoord op die vraag? Dat moet u zelf opzoeken en toepassen. Het laatste is aan u, bij het eerste ben ik u behulpzaam. De les staat hier. En u weet: het Liefdesarchief is gratis toegankelijk, geen registratie. Niemand ziet dat u alles steeds opnieuw moet lezen.

contact

Wilt u meer weten, heeft u dringende vragen of wenst u een intensieve begeleiding die buiten de gratis digitale bijstand gaat? Dat kan.

U kunt mij mailen via het formulier. Ik neem dan zo spoedig mogelijk contact met u op.

Sinds jaar en dag schrijf ik over liefde en romantiek. Inderdaad, twee verschillende zaken. Als u dat niet meteen inziet, adviseer ik u de Liefdescursus te volgen. Begin bij het begin en duik het archief in. Blijven opletten, hoor.
Hier ben ik ook te vinden:
  • blog
  • Twitter
  • TouTube
  • Pinterest
  • Facebook
  • LinkedIn
website hit counters